6 December

‘Mama, ik kan niet slapen. Ik vind het zo spannend.’
Dit is al de derde keer dat Jippe zijn bed uit komt.
Mama wordt er een beetje moe van. Ze zegt: ‘Luister eens, Jippe. Sinterklaas komt alleen als iedereen slaapt. Hij wil niet dat iemand hem ziet.
De Hoofdpiet kijkt eerst of het stil is.’
Jippe denkt! ‘Misschien kan ik nu wel slapen.’
Mama stopt hem in.
Na een kwartiertje slaapt Jippe als een roos.
‘Gelukkig,’ zegt Mama tegen Papa.

Om 6 uur wordt Jippe wakker. Het is heel stil in huis. Jippe durft niet op te staan. Zou Sinterklaas geweest zijn?
Jippe hoest en hoest nog eens. Het blijft stil. Hij zingt een liedje, eerst zachtjes. Dan steeds harder.
Papa zegt: ‘Ssst… Mama slaapt nog.’
‘Nee hoor, ik ben ook al wakker.’ klinkt het.
Met z’n drieën gaan ze de trap af. Jippe achteraan. Papa doet de deur open… Jippe ziet een tafel, vol met cadeautjes.
‘Hij is geweest, Sinterklaas is geweest!’ roept hij.

Op de tafel staat een trein, stiften, een mooie blauwe trui, klei en houten blokken. Ook een tekenblok en memorie. Jippe kijkt zijn ogen uit. Hij speelt het eerst met de trein.
‘Mama, waar is Sinterklaas nu?’ vraagt Jippe.
‘Sinterklaas is weer terug naar Spanje. De Zwarte Pieten ook.’
‘Jammer,’ zegt Jippe. ‘Dan kunnen ze mijn cadeautjes niet zien.’
Mama lacht. ‘Zullen we memorie spelen?’ vraagt ze.
Jippe speelt de hele dag met zijn cadeautjes.