Schoen zetten

‘Jippe, je mag je schoen zetten,’ zegt Mama. ‘Hier bij de verwarming.
Welke schoen wil je?’
‘Die bruine met klittenband,’ antwoordt Jippe.
‘Mag ik ook mijn schoen zetten?’ Dat is Papa natuurlijk.
‘Nee,’ lacht Jippe. ‘Dat is alleen voor kinderen.’
‘Ja, lieve kinderen,’ plaagt Papa. ‘Ben jij altijd lief?’
Jippe krijgt een kleur.
‘Niet zo plagen, Jan.’ Mama helpt Jippe.

Jippe zet zijn schoen onder de verwarming.
Hij doet zijn tekening en zijn verlanglijstje erin.
‘Vergeet je niet iets?’ vraagt Mama. ‘Denk eens aan het paard!’
‘O, ja, een wortel.’ Jippe stopt hem erbij.
‘Kom, nu vlug tandjes poetsen, wassen en slapen.’
Mama geeft Jippe een knuffel.
‘Was het maar vast morgen,’ zegt Jippe nog.
Dan is het stil.

‘Mama, Papa, kom eens kijken! Er zit een konijntje in mijn schoen.
Een knuffel!’
Nog een beetje in slaap zegt Papa: ‘Wat lief!
Heb je de chocolaatjes ook gezien?’
‘Ja, daar mag jij er ook een van. En Mama ook.’
Dat is lief van Jippe. Maar hij is ook wel verwend.